09 Maart 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid, de epiloog

Wil je het boek lezen klik dan hier

Niet gebonden maar genaaid. Een spannend verhaal met een verrassend einde. Terechte opmerkingen. Ik moet zeggen dat het einde voor mij net zo verrassend was als voor jullie. En het verhaal zelf zeker net zo spannend was om te lezen als om zelf mee te maken

Een beknopte verklaring van dit zo abrupte einde. Het verhaal heb ik min of meer 'live' geschreven, Het is een periode in ons leven geweest die we eigenlijk snel wilde vergeten, maar aan de andere kant toch ook voor 'later' wilde optekenen. Vooral voor mijn geduldige en trouwe vriend die allerlei rare verhalen hoorde, zelfs dat ik het hele verhaal in scène zou hebben gezet omdat ik schulden had??

Om te voorkomen dat mijn vriend zijn gram zou halen en er wellicht later spijt van zou krijgen, had ik besloten het verhaal om te bouwen, en er een persoonlijke brief van te maken. Ik dacht dat ik nog wel even de tijd zou hebben om er een passend einde aan te maken. Maar helaas, want mijn vriend zou onverwachts uit Engeland overkomen om de zaak 'af te handelen'. Dat heeft mij een beetje gedwongen om het verhaal (lees: de brief) eerder af te ronden dan gepland. Vervolgens heb ik de brief opgestuurd, waarna mijn vriend een paar dagen in z'n eentje bij een waterval heeft gezeten om over de story na te denken. Hij heeft het erbij laten zitten en daarmee voor mij bewezen dat hij zowel een zeer goede vriend als een heel wijs man is!!

Ik ben eigenlijk steeds van plan geweest om het verhaal nog eens af te ronden en er een passend slot aan te breien. Afijn, bijna vijftien jaar na dato is het er nog steeds niet van gekomen. Belinda heeft het verhaal opgepakt en in delen gepubliceerd (en hier en daar geredigeerd zodat het aparte stukjes zijn geworden). Ik heb nog wel even de hoop gehad dat ik uiteindelijk vóór het laatste deel nog tijd zou hebben om het verhaal toch nog een ander slot te geven. Meer een apotheose. Maar de tijd is gevlogen; het zal voor een andere keer zijn

Het verhaal zullen we nog een keer als geheel in een pdf-file op het log zetten. De paar mensen die het al eerder hadden gelezen, hadden het namelijk in één avond uitgelezen. En dat is, denken wij, het beste.

Ik wil jullie graag bedanken voor het lezen van het verhaal en al jullie reacties!! Belinda bedankt voor het publiceren.

Jammer dat deze rubriek ten einde is. Maar ik ben alweer aan het graven in het archief naar ander niet eerder gepubliceerd werk.
Ik heb - in een vorig leven - een boekje geschreven dat Triologisch heet. In het kort komt het erop neer dat verschillende onderwerpen benaderd worden vanaf 3 kanten. Zijn jullie geïnteresseerd??

Tot lezens,
Jan

---

- Niet gebonden maar genaaid - 11 reacties -

02 Maart 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 20 (The End)

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

30 juli 1991. De ommekeer.
Ik heb Marcel niet vermoord.
Ik ben geen hitman.
Maar gezond zijn en een topconditie heeft geleid naar een gezonde geest. Mijn mentaliteit is veranderd. Dat wel.
Maar naar welke kant is hij omgeslagen. Een oer Hollandse mentaliteit? Recht zal zegen vieren.
Wie bepaalt nu eigenlijk onze Hollandse mentaliteit?
Zijn dat dezelfde mensen die ook de Duitse mentaliteit bepaalden?
Hoe gaan we het deze keer aanpakken?
Hitler had het getal van de duivel. Het levende bewijs dat de duivel bestond!
Maar dat betekent toch ook het bewijs dat God bestaat!!
Moet ik dan de duivel uitdagen om God te vinden?
Nee, om de Schepper van zon, maan en sterren te vinden (wie verwondert zich niet) hoef ik alleen de bijbel er maar op na te slaan.
Ik hoef niet alles te begrijpen want: "Het geloof is de zekerheid der dingen die men hoopt en het bewijs der dingen die men niet ziet." (Hebreeuwen 11 vers 1 en 2).
Je weet dat ik geen atheïst ben die alles denkt te kunnen rationaliseren.
Sorry, maar ik kan niet geloven dat het leven totaal zinloos is.
Als ik dat zou aannemen moet ik mijn hele denken veranderen.
Dan schiet ik niet alleen morgen Marcel voor z'n kop, maar dan haal ik gelijk een bak met geld bij de rijken.
Door teveel drinken en roken, dreigde ik bijna de strijd uit het oog te verliezen.
Ik verloor het blinde vertrouwen in het doel van mijn bestaan. Maar nu ik weer nuchter kan nadenken, weet ik dat alleen Marcel de strijd heeft verloren.
Het egoïsme zal hem uit-teren.
Niet alleen op aarde zal hij langzaam wegrotten. Dat is de lichte straf. De uiteindelijke straf zal hij van God ontvangen. Eeuwig branden in het vuur van de hel. Zonder ophouden zal hij pijn lijden. Dat zegt God zelf.

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 11 reacties -

24 Februari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 19

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

20 juli 1991.
Ik ben gestopt met roken en drinken. Ook geen sex meer.
Stoppen met roken valt niet mee. Een paar dagen nodig gehad om te acclimatiseren.
De woede op Marcel wordt in zo'n situatie alleen maar groter.
Ik voel dat het niet lang zal duren voor ik mijn drang naar vergelding kan bevredigen.
Groot nieuws.
Marcel vandaag voor het eerst na 16 mei weer gezien.
Hij is nog niks veranderd.
De Katendrechtsedijk blijkt z'n vaste slaapplaats.
Ik zie er tegen op om vandaag al iets te ondernemen.
Is er geen andere oplossing?
Ik hou Marcel vanuit een verlaten schoolgebouw goed in de gaten. Het is ook niet moeilijk om van daaruit een schot te lossen.
Ik kan ook makkelijk wegkomen.
Vroeg naar huis gegaan.
Op straat, in de kroeg, in de tram, je komt die Marceltypes overal tegen.
Een geaccepteerd verschijnsel van onmacht?
Zielig hoor ik sommige mensen zeggen.
Ze zijn lastig, niet zielig.
Ze moeten stoppen met mensen lastig vallen.
Ze maken de stad tot een poel van verderf.
Een rotte plek die aangewezen kan worden.
Daar, in die stad, woont Marcel.
Hij zal mijn vochtige adem in z'n nek voelen.
Hij zal niet aan mijn vergelding ontkomen.
Het gevecht aan het thuisfront was toch al weken geleden uitgebroken?
Rotterdam is het strijdtoneel.
Gewapend het tuig tegemoet gaan.

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 10 reacties -

17 Februari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 18

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

Eén ding, ik ben er trots op dat ik zo’n vastberaden vriend heb. Natuurlijk willen andere vrienden ook
helpen. Maar ze nemen niet de moeite om na te gaan waar ze zich in storten.
Moet ik ze dan betrekken bij een vereffening?
Gewapend met pistolen iemand terechtstellen?
Een terechtstelling blijft je je hele leven bij!
Vraag maar aan die duizenden oorlogslachtoffers.
Maar niets is een beter medicijn dan het verzet.
Althans dat is de boodschap die ik er uit haal.
Maar nee hoor, het milieu gaat naar de klote.
Opa's en Oma's worden met een hongerloontje naar huis gestuurd.
We voeren oorlog om niks.
Oplichters laten we gewoon hun gang gaan.
Kan dat allemaal wel? Mogen we dat allemaal wel zo maar toelaten?

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 8 reacties -

10 Februari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 17

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

Woensdag 5 juni.
De aangifte op het buro van politie aangevuld en compleet gemaakt.
Ik had teveel en te gedetailleerde informatie voor een politierapport. Het moest beknopter.
Had het dan wel zin om een aanvulling te doen?
Was dat niet contraproductief?
Moest ik niet gewoon zo snel mogelijk m'n eigen verslag afronden?
Ik weet nog dat jij ook niets snapte van al die omslachtige methodes.
Als ik alleen al naar een fiets kijk, sluiten ze me voor vierentwintig uur op.
Maar als je iemand voor dertig rooitjes oplicht, dan ondervragen ze je nog niet eens. Dan blijkt jouw woord ineens net zoveel waard als het woord van een zware crimineel, zei jij.

Maandag 8 juli 1991.
Mijn concentratie om je deze brief te schrijven is debet aan het gebrek aan concentratie op
de werkelijke zaken.
De tijd vliegt en dringt.
In het weekend heb ik de tijd gelukkig ingehaald.
Vandaag is nu. Ik schrijf live.
Ik begin weer met een schone lei.
Geen briefjes en papiertjes meer.

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 9 reacties -

03 Februari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 16

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

Zaterdag 25 mei.
Jij en Van der Zalm bleken, uit betrouwbare criminele bron, undercoveragenten te zijn.
Althans zo zei Axel.
“Jullie weten te veel en staan boven aan de lijst”.
Geen loze verhalen bleek later, Van der Zalm kreeg van verschillende kanten bevestigd dat jij en hij op de lijst waren gezet.
'Op de lijst staan', bleek dus een crimineel alternatief voor 'op de telex zetten'.
Ik was er van overtuigd dat het niet lang meer zou duren voordat er koppen vielen. In beide kampen.

Van der Zalm belde 'Residentie Marco' en vertelde het nieuwste cowboyverhaal van Axel.
Marco belde Axel.
De PTT draaide weer als een dolle.

Marco bracht Axel van zijn dwalingen op de hoogte en eiste dat het nu afgelopen moest zijn met dat gedonder.
Axel voelde zich echter niet meer verantwoordelijk voor die 'coke snuivende miezerige oplichtertjes'.
Toch vroeg Axel voor de zekerheid wanneer Van der Zalm het geld moest hebben.
Marco wees op de eergisteren verstreken deadline. Marco belde op zijn beurt weer met Van der Zalm en sprak af dat hij voorlopig maar niet meer moest bellen.
“Het zijn psychopaten die met coke op snel kunnen doorslaan. De spanning is hoog genoeg voor die gasten. Geef ze effe tijd om het geld bij elkaar te rommelen”, zei Marco.

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 11 reacties -

27 Januari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 15

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

De afspraak van 10.00 uur liet Marcel voor wat het was.
Geen telefonisch contact dus.
Het begon saai te worden.
Van der Zalm moest zelf weer bellen.
's Middags pas weer contact.
Marcel wilde nu ineens niet alles betalen maar deed een bod. Van der Zalm schold hem verrot en gaf Marcel een laatste kans.
“Over een kwartiertje bel ik terug”, zei Marcel nog.
Het begon nog saaier te worden.
Wachten en hopen werden een vriendelijke gewoonte.
Mijn haar was inmiddels zichtbaar gegroeid.
Als vanzelf lichtte ik ook vandaag weer enkele niet tot de familie en kennissenkring behorende referenties in.
De vriendenkring leek nu echt uit z'n voegen te barsten.
De kaders kraakten.

Om acht uur vloog jij terug naar Engeland.
Marcel zette die zelfde avond een nieuwe troef in.
Een zekere Axel. Opperhoofd uit Rotterdam.
Axel had de Rotterdamse possie geregeld en was, volgens jou, blijkbaar als toeschouwer bij het gesprek van dinsdag aanwezig geweest.
Een soort back-up.
Axel had met Marcel gesproken. Het werd nu echt opgelost.
De volgende dag zou Axel terug bellen.

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 13 reacties -

20 Januari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 14

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

Het pinksterweekend had ik opnieuw weinig behoefte aan stichtelijke woorden. Alle kerkdiensten overgeslagen.
Ook de vaderlandse voetbalcompetitie kon me niet bekoren.

's Middags belden Frans en Sonja vd Hout op.
Frans was nog steeds op zoek is naar een andere invulling van z'n bestaan en waar kun je daar beter over nadenken dan bij een verzekeringsmaatschappij.
Of het uitkwam dat ze langs kwamen. Afleiding kwam best wel uit. Ik kon toch aan niets anders denken dan zuchten.

Frans en Sonja hoorden het verhaal voor het eerst. Frans was er van overtuigd dat hem zoiets nooit zou overkomen.
“Dat was ik ook”, zei ik hem.
Maar hij was te overtuigd van zijn gelijk. Je kent hem.
“Drie weken geleden is een vriend van mij, een verzekeringsagent, op precies dezelfde manier opgelicht”, zei Frans. “Eerst vertrouwen winnen. De kopers wilden, geloof ik de wagen (een Opel Senator) bij hem verzekeren. En ze schijnen ook een aantal offertes voor andere zaken aangevraagd te hebben. Dertigduizend gulden reden tegelijk met de Opel de straat uit. De telefonische overboeking had nooit plaatsgevonden”.
De verzekeringsagent kende één van de kopers, maar die woonde in een zigeunerkamp. En hij had geen Van der Zalm in de vriendenkring die wel even een paar vrienden kon bellen.
Gek genoeg voelde ik geen medelijden met de verzekeringsagent.
Ik voelde me hooguit een iets kleinere sukkel.

's Avonds keek ik weer naar mijn favoriete detective: Schimanski. “Die politieseries van tegenwoordig boezemen die criminelen eigenlijk alleen maar vertrouwen in”, zei ik tegen Jolanda. Natuurlijk loopt het meestal net goed af, maar de politie bedreigen en dan laten zien hoe bang ze daarvoor zijn. Nee, ik bekijk zo'n aflevering nu echt met andere ogen.
Ieder programma toonde een verwantschap met mijn situatie.

Klik op lees meer om verder te lezen

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 12 reacties -

13 Januari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 13

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

“Zenuwachtige crimi's”, zei ik tegen Ronald. “Ik hou er niet van”.
Ronald was niet meer te houden en naar mate de glazen leger en de sigaretjes voller werden, kreeg ik meer oren naar het possieplan.

Jolanda voelde zich alleen.
Ik keek naar de zwart/grijze klok die richting uitgang hangt.
Doods kleurtje, dacht ik. Was me nog niet eerder opgevallen.
Voor de zekerheid, je kon nooit weten, besloot ik toch de deuren alvast maar op het nachtslot te draaien.
Onderweg naar de achterdeur analyseerde ik mijn snel veranderende mentaliteit.
Ik ben eigenlijk altijd tegen geweld geweest, dacht ik en vertwijfeld vroeg ik mij af of dat niet altijd angst was geweest. Uit religieuze overwegingen was ik m’n hele leven al tegen geweld, vanzelf. Maar eerlijk gezegd sturen zelfs de meest orthodoxe christenen hun broeders het leger in.

En verdomme, het was oorlog. Daar had ik tenslotte niet zelf voor gekozen. Ik kreeg een unieke kans om moreel gevrijwaard ten strijde te trekken tegen het onrecht. De possie waaraan ik kon deelnemen zou het recht laten zegevieren.
Ik hoefde niet op de bank te blijven drinken op de goede afloop. Nee, Ronald had gelijk. Hij had gelijk om te zeggen 'ik wou dat ik mee mocht'.
Het was gevaarlijk, oke. Het hele leven is gevaarlijk.
Was dat dan de reden om niet in aktie te komen?
Was ik soms, nu het er echt op aankomt, bang voor de dood?
Nee, ik wilde altijd al vechten voor het onrecht in de wereld. Nu kreeg ik een kans om mij bij het verzet aan te sluiten.
Een overval te plegen op een munitiedepot.
Ik ben geen NSBer.
Voor mij gold niet: if you can't beat them, join them.
Ik moet ten strijde trekken.
God gave Noah the rainbowsign, no more water the fire next time.
Schrijf mij maar bovenaan die lijst van de onderwereld, dacht ik.
Dat zou mij er niet van weerhouden om ten strijde te trekken.

Klik op lees meer om verder te lezen

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 12 reacties -

06 Januari 08 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 12

Wil je de voorgaande delen lezen klik dan hier

Jij belde om acht uur. Je logeerde in het huis van jouw ouders. Die waren met pinksterverlof.
“Van der Zalm krijgt vanavond om tien uur een telefoontje over waar we vanavond onze centjes kunnen halen. Dus je krijgt vanavond nog wel een telefoontje van waar en hoe laat. Van der Zalm gaat mee en Ted rijdt met een auto-ambulance achter ons aan. Zo’n auto-ambulance is altijd handig, ze zullen heus wel niet komen lopen”, legde jij uit.

De possie die achter de "paardendieven" aan zou trekken werd door jou verder aangevuld met klinkende namen.
Frappante overeenkomst was met name het grote rechtvaardigheidsgevoel van de afzonderlijke possieleden.
Grote rechtvaardigheidsgevoelen zijn echter meestal plaatsvervangers van gebrekkige beseffen van gevaar.
“Nou en ik als eigenaar en jij als verkoper”, voegde je er vanzelfsprekend aan toe.
“Dus ik moet ook mee”, merkte ik op en vroeg mij af of mijn deelname het imago van de possie geen geweld aandeed.
“Weet Frank toevallig waar die Marcel woont”, vroeg jij. “Als ze dan niet opkomen dagen rijden we gelijk door”.

“Ik wil mee, ik wil mee”, riep Ronald enthousiast toen ik de hoorn op de haak legde.
Ronald heeft echter nog weinig ervaring aan het front.
Ronald heeft alleen heel veel ervaring met niks doen.
Toch moet ik toegeven dat zijn gedrevenheid ook op mij een zekere effect had.
Oke, geweld was niet altijd goed te keuren, maar eindeloos tolereren, was wachten op een speling van het lot.
Over speling gesproken.
Frank had nu nog dienst.
Ik waagde dus nog maar een telefoontje naar het buro.
Aan de ene kant voelde ik me ontzettend bezwaard om een adres aan Frank te vragen, aan de andere kant stonden er ruim vijfentwintig rooitjes op het spel.

Lees meer...

---

- Niet gebonden maar genaaid - 15 reacties -