31 Oktober 07 - 08:30Metallica - Nothing else matters
Blijft een heerlijk nummer van Metallica!
Klik op lees meer voor de tekst.
Lees meer...
- Filmpje, Muziek - 22 reacties -
Blijft een heerlijk nummer van Metallica!
Klik op lees meer voor de tekst.
Lees meer...
29 Oktober 07 - 08:30De parabel van de dode ezel
Op een dag verhuist de kleine Wouter naar de provincie en koopt bij een oude boer een ezel voor 100 EURO.
De boer moet de ezel de dag erop bij Wouter thuis brengen.
Maar die bewuste voormiddag:
- "Sorry jongen, maar ik heb slecht nieuws : mijn ezel lag deze ochtend dood toen ik hem wilde voederen."
- "Wel dan, geef me gewoon mijn 100 EURO terug."
- "Maar dat kan ik niet. Ik heb alles al uitgegeven ."
- "Wel goed dan, breng me dan toch die ezel maar."
- "En wat ga je er wel mee doen, dan ?"
- "Wel, ik ga hem als prijs verloten in een tombola."
- "Maar je kunt toch geen dode ezel verloten !"
- "Zeker weten van wèl !! Ik zal gewoon aan niemand zeggen dat ie dood is."
Daarop bedenkt de boer dat het eigenlijk zijn probleem niet is, en vindt dat hij het voorstel van de jongen niet moet afkeuren.
En hij levert dus de dode ezel af bij de kleine Wouter.
Eén maand later loopt de boer nog eens bij de kleine Wouter langs :
- "En, jongen, hoe is het nu met mijn dode ezel afgelopen ?"
- "Wel, zoals ik je al zei : ik heb hem verloot. Ik heb in het totaal 500 Tombolabiljetten van 2 EURO/stuk verkocht, en uiteindelijk een winst behaald van 898 EURO !"
- "En is er dan niemand geweest die geprotesteerd heeft ?"
- "Alleen maar de winnaar. Maar ik heb hem onmiddellijk zijn 2 EURO teruggegeven, en klaar was kees !"
Epiloog :
Ondertussen zijn de jaren voorbijgegaan. Wouter is groot geworden en is nu minister van financiën in Nederland
- Humor - Bizar - 27 reacties -
28 Oktober 07 - 08:30Niet gebonden maar genaaid deel 2
Vorige week het eerste deel van mijn korte verhaal "Niet gebonden maar genaaid." Het verhaal begon met een brief aan Paul Hartman, een goede vriend van Menno. Het verhaal is in feite een verslag van de oplichting. Deze week het vervolg.
Niet gebonden maar genaaid, deel 2
10 juli 1990. Een jaar geleden zette ik een punt achter mijn carriére als reclamemaker. Verledentijd. Genoeg getergd door Cees, mijn schizofrene creatieve partner. Concepten maken in opdracht was tenslotte alleen maar een financiële noodsprong geweest. Koeien met gouden horens had hij mij beloofd! Afijn dat weet je. Onder het mom: 'schrijvers doen het fantastisch' vulde ik inmiddels mijn dagen gedisciplineerd achter de schrijftafel. Dertig jaar levenservaring zette voldoende druk op de creatieve ketel om er een eigen werkschema op na te houden. Een roman.
Volle maan. Astrologisch gezien een geschikt moment om geboorte te geven. Maar ik, ik kan niet eens het ei uitbroeden dat ik tien jaar geleden gelegd heb. Jaar in, jaar uit heb ik mijn fantasie en creativiteit ten hoer gelegd bij het bedrijfsleven.
Maar al die tijd was ik liever "Den Uitvreter" die schrijvend "verstierf langs de waterkant". Bij gebrek aan zelfvertrouwen viel ik echter voor de eerste camouflage die ik op mijn pad tegenkwam.
"Zo. de kop is er af", dacht ik naïef. Maar al na luttele hoofdstukken bekropen mij de eerste paranoia gevoelens. Gevoelens die aan mijn hersens plakten als geklapte kauwgom aan m'n lippen. Met welk voorrecht zou ik een nieuw boek aan de boeken-berg mogen toevoegen? Verdiende iemand die slechts een paar klassiekers gelezen had al een bolletjestrui ? Waarom zou ik die weinige boekenlezers die er nog waren, in de verleiding brengen om mijn boek te lezen. Trouwens, ik was er van overtuigd dat een beetje profetisch kunstenaar koos voor een medium dat paste in de geest des tijds. Televisie bijvoorbeeld: weinig inspanning voor de kijker en zelfs voor peuters begrijpbaar.
Een nieuw plan dus. Of liever, de moeder van alle plannen. Het ei was aangepikt. Romans werden met rasse tred herschreven tot filmscripts. Geld voor produkties was er niet. Jammer maar op zich geen probleem. We wasten het wc-papier gewoon een keertje extra uit; de kinderboerderij bleef-vanwege het schrijnende te kort aan oud brood- een poosje taboe. Dubbeltjes werden kwartjes; guldens tientjes.
Samen met Stefan Morris, een bevriende wereldburger, startte ik februari 1991 een videoproduktiebedrijfje: Univideo. Met een gedreven vriend blazend in m'n nek, werkte ik harder dan ooit. Het dreigde te lukken. Sterker nog, na jouw telefoontje belandde ik in de zevende hemel; een nog niet eerder bereikt niveau. Of ik zin had om jouw wagen in Nederland te verkopen. Type: Mercedes 300E. Absoluut in nieuw staat (zeer weinig kilometers). Vraagprijs: vijfendertigduizend; vijf procent gage bij verkoop voor mij. Of ik de Mercedes in Engeland kon ophalen! Nou, omdat we elkaar de laatste jaren toch al veel te weinig spraken, zag ik jouw aanbod als een unieke kans om weer eens wat bij te praten.
"Ja", zei ik dus spontaan.
"Even aan Jolanda vragen", voegde ik er vrijwel direct aan toe.
Omdat ik zelf nogal eens impulsief was, zwaaide Jolanda sinds kort de scepter. Overleg was dus verplicht. De volgende dag belde ik je terug.
"Prima, ik kom."
Volle maan. Astrologisch gezien een geschikt moment om geboorte te geven. Maar ik, ik kan niet eens het ei uitbroeden dat ik tien jaar geleden gelegd heb. Jaar in, jaar uit heb ik mijn fantasie en creativiteit ten hoer gelegd bij het bedrijfsleven.
Maar al die tijd was ik liever "Den Uitvreter" die schrijvend "verstierf langs de waterkant". Bij gebrek aan zelfvertrouwen viel ik echter voor de eerste camouflage die ik op mijn pad tegenkwam.
"Zo. de kop is er af", dacht ik naïef. Maar al na luttele hoofdstukken bekropen mij de eerste paranoia gevoelens. Gevoelens die aan mijn hersens plakten als geklapte kauwgom aan m'n lippen. Met welk voorrecht zou ik een nieuw boek aan de boeken-berg mogen toevoegen? Verdiende iemand die slechts een paar klassiekers gelezen had al een bolletjestrui ? Waarom zou ik die weinige boekenlezers die er nog waren, in de verleiding brengen om mijn boek te lezen. Trouwens, ik was er van overtuigd dat een beetje profetisch kunstenaar koos voor een medium dat paste in de geest des tijds. Televisie bijvoorbeeld: weinig inspanning voor de kijker en zelfs voor peuters begrijpbaar.
Een nieuw plan dus. Of liever, de moeder van alle plannen. Het ei was aangepikt. Romans werden met rasse tred herschreven tot filmscripts. Geld voor produkties was er niet. Jammer maar op zich geen probleem. We wasten het wc-papier gewoon een keertje extra uit; de kinderboerderij bleef-vanwege het schrijnende te kort aan oud brood- een poosje taboe. Dubbeltjes werden kwartjes; guldens tientjes.
Samen met Stefan Morris, een bevriende wereldburger, startte ik februari 1991 een videoproduktiebedrijfje: Univideo. Met een gedreven vriend blazend in m'n nek, werkte ik harder dan ooit. Het dreigde te lukken. Sterker nog, na jouw telefoontje belandde ik in de zevende hemel; een nog niet eerder bereikt niveau. Of ik zin had om jouw wagen in Nederland te verkopen. Type: Mercedes 300E. Absoluut in nieuw staat (zeer weinig kilometers). Vraagprijs: vijfendertigduizend; vijf procent gage bij verkoop voor mij. Of ik de Mercedes in Engeland kon ophalen! Nou, omdat we elkaar de laatste jaren toch al veel te weinig spraken, zag ik jouw aanbod als een unieke kans om weer eens wat bij te praten.
"Ja", zei ik dus spontaan.
"Even aan Jolanda vragen", voegde ik er vrijwel direct aan toe.
Omdat ik zelf nogal eens impulsief was, zwaaide Jolanda sinds kort de scepter. Overleg was dus verplicht. De volgende dag belde ik je terug.
"Prima, ik kom."
---
Jan Cammeraat
Niet gebonden maar genaaid (1991)
Niet gebonden maar genaaid (1991)
27 Oktober 07 - 08:30Toch nog best spannend!
Van de week weer langs de neuro geweest om o.a. te horen of hij achter mijn LDN-avontuur kon staan. Maar zoals verwacht heeft mijn neuro geen vertrouwen in het middel Naltrexone in combinatie met MS. 
Nu kan ik me dat ook wel voorstellen omdat dit middel het tegenovergestelde werkt van wat neurologen geloven wat het beste is voor MS. De normale medicijnen leggen je imuunsysteem plat en dit middel is juist een booster voor je imuunsysteem. Ik heb ook nog even de huisarts gepolst maar hij vind dat ik moet luisteren naar mijn specialist en wil ook zijn handen hier niet aan branden.
Nu zag ik dit al aankomen en had daarom alvast eigenhandig en op eigen kosten het LDN middel besteld (unbelievable dat het kan) dus inmiddels is het middel in huis! 
Mijn neuro wil mij wel begeleiden in mijn LDN-avontuur maar ik heb moeten tekenen dat ik dit middel op eigen verantwoordelijkheid gebruik. Eerlijkheidshalve meldde hij me dat hij me ook niets anders te bieden heeft behalve chemo. En chemo gebruik je alleen wanneer je met je rug tegen de muur staat en dat is bij mij gelukkig nog niet het geval. Er is bloed afgenomen om een 0-meting te kunnen doen zodat ze precies kunnen checken wat LDN met mijn bloed doet.
Dus tja, nu kan ik dus beginnen met het middel waar ik zoveel goede verhalen over heb gelezen (en niet alleen op MS-gebied) maar ik vind het wel megaspannend!! Het enige wat ik nog in huis moet hebben is een tablettensplitter en -vergruizer en apotheek Cocoon Pharmacy 
is klaar voor het maken van liquid LDN.
Als alles meezit kan ik dus dit weekend beginnen met het middel dus mochten jullie hier maandag geen logje lezen dan is het niet goed gegaan! 
- Diversen - 27 reacties -
26 Oktober 07 - 08:30Eerst wilden ze ...
... draadloos maar ach een kabeltje meer maakt ook niet meer uit!
- Humor - Bizar - 24 reacties -
25 Oktober 07 - 08:30En dat...
... kan je die lieve beestjes niet aandoen!
- Humor - Bizar - 22 reacties -
24 Oktober 07 - 08:30Altijd handig...
... om een doosje van die pillen in huis te hebben!
Ennuh Steph: Maak er een memorabele 18e verjaardag van daar in Turkey!!
- Humor - Bizar - 21 reacties -
23 Oktober 07 - 08:30Levensecht...
... tv-kijken heeft zo zijn nadelen!
- Humor - Bizar - 26 reacties -
22 Oktober 07 - 08:30Ik zeg altijd...
... niet geschoten is altijd mis!
- Humor - Bizar - 24 reacties -
21 Oktober 07 - 13:08Niet gebonden maar genaaid deel 1
Zoals aangekondigd wil ik de komende zondagen mijn korte verhaal “Niet gebonden maar genaaid” publiceren. Ik weet nog niet hoe ik het verhaal (eigenlijk een brief) in delen moet knippen, maar dat zie ik wel. In deze eerste publicatie de inleiding zoals ik deze in 1991 optekende.
Oplichting is schering en inslag. Juridisch valt er vaak niets te verhalen. Wat rest is de drang naar vergelding! Maar is vergelding vervolgens het ultieme medicijn, of het begin van een nieuwe kwaal? De hoofdpersonen in deze brief worden zowel geestelijk als lijfelijk met de drang tot vergelding geconfronteerd. Menno Verlaat is scenarist. Zijn vriend Paul Hartman is zelfstandig ondernemer. Beiden zijn ze de dupe van (dezelfde) oplichting. Hoe tast dit hun mentaliteit aan? Wat verandert er in hun leven? Komt er een breuk in hun jarenlange vriendschap? Het verhaal begint nadat het kwaad al is geschied. Menno probeert in een wanhopige poging de zaak nog recht te zetten. Met een brief brengt hij Paul van zijn plannen op de hoogte. Een relaas in briefvorm.
Monster, 22 augustus 1991
Lieve Paul,
Vriendschap is het hoogste goed. Niet te koop; niet af te dingen. En onze vriendschap is altijd een intense geweest. Met niemand anders had ik een 'all-rounder' vriendschap dan met jou. Over alle belangrijke zaken konden en kunnen wij met elkaar praten. Oké, onze meningen waren niet altijd gelijk maar stonden daarentegen nooit lijnrecht tegen over elkaar. Vanaf de dag dat ik bij jou aanbelde tot vandaag, de dag dat ik je deze brief schrijf, is onze vriendschap puur en trouw geweest. Nu dreigt daar iets tussen te komen. Ik zal je door deze brief proberen uit te leggen wat daar dreigt tussen te komen. Zonder een mening op te dringen. Want ook al houden wij elkaar al jaren stimulerend in het oog, opdringerig zijn we nooit geweest. Dat betekent dat waarschuwingen maar zelden onderdeel van onze vriendschap waren. Toch, waarschuwen is mijns inziens een daadwerkelijk onderdeel van een vriendschap. Door mijn onoplettendheid ben jij zeg zo'n vijfentwintigduizend gulden armer geworden. Ik was gewaarschuwd. Hoe spijtig het ook is, ik zal dat probleem uiteindelijk zelf moeten oplossen. Niet jij. Tot aan vandaag heb jij mij geholpen. Tot aan vandaag leek het alsof dat jouw enige keuze was. Ik bied je een tweede keuze. Een voorstel. De keuze is nu aan jou. Je bent wijs genoeg om zelf te bepalen of je op mijn voorstel in gaat. De achterliggende gedachten heb ik, hier en daar voorzien van wellicht wat overbodige details, zo beknopt mogelijk voor je opgeschreven.
Liefs,
je vriend Menno
Lieve Paul,
Vriendschap is het hoogste goed. Niet te koop; niet af te dingen. En onze vriendschap is altijd een intense geweest. Met niemand anders had ik een 'all-rounder' vriendschap dan met jou. Over alle belangrijke zaken konden en kunnen wij met elkaar praten. Oké, onze meningen waren niet altijd gelijk maar stonden daarentegen nooit lijnrecht tegen over elkaar. Vanaf de dag dat ik bij jou aanbelde tot vandaag, de dag dat ik je deze brief schrijf, is onze vriendschap puur en trouw geweest. Nu dreigt daar iets tussen te komen. Ik zal je door deze brief proberen uit te leggen wat daar dreigt tussen te komen. Zonder een mening op te dringen. Want ook al houden wij elkaar al jaren stimulerend in het oog, opdringerig zijn we nooit geweest. Dat betekent dat waarschuwingen maar zelden onderdeel van onze vriendschap waren. Toch, waarschuwen is mijns inziens een daadwerkelijk onderdeel van een vriendschap. Door mijn onoplettendheid ben jij zeg zo'n vijfentwintigduizend gulden armer geworden. Ik was gewaarschuwd. Hoe spijtig het ook is, ik zal dat probleem uiteindelijk zelf moeten oplossen. Niet jij. Tot aan vandaag heb jij mij geholpen. Tot aan vandaag leek het alsof dat jouw enige keuze was. Ik bied je een tweede keuze. Een voorstel. De keuze is nu aan jou. Je bent wijs genoeg om zelf te bepalen of je op mijn voorstel in gaat. De achterliggende gedachten heb ik, hier en daar voorzien van wellicht wat overbodige details, zo beknopt mogelijk voor je opgeschreven.
Liefs,
je vriend Menno
Jan Cammeraat
Niet gebonden maar genaaid (1991)
Niet gebonden maar genaaid (1991)
20 Oktober 07 - 08:30Eindelijk aktie in de tent!
Gisterochtend werd ik eindelijk gebeld door de MS-verpleegkundige en hij laat er geen gras over groeien!
Een tijdelijke rolstoel wordt maandag afgeleverd, niet dat ik daar nu direct in ga zitten maar het geeft me een prettig gevoel dat 'ie er aan gaat komen. Daarnaast komt hij eind november langs om het een en ander te overleggen. Ook heb ik een medische verklaring voor ergotherapie aangevraagd bij mijn huisarts zodat een ergotherapeut mij kan begeleiden met de broodnodige andere hulpmiddelen en/of woningaanpassingen.
De 24ste ga ik weer terug naar de neuro voor de uitslag van de MRI met contrastvloeistof. Ik ga er niet vanuit dat daar veel nieuwe laesies op te vinden zijn omdat dat ook niet gewoon is bij PPMS.
Ik heb de neuro ook op de hoogte gesteld van mijn plannen om met LDN te gaan beginnen. Dit is een experimenteel middel waarvan ik veel goede verhalen uit Amerika heb vernomen. Dit middel (naltrexone) is een bestaand medicijn wat gebruikt wordt voor heroine en alcoholverslaafden maar wat in een lage dosis (Low Dose Naltrexone) soms wonderen doet voor MS-patienten en geen bijwerkingen heeft. De neuro heeft chemo geopperd maar daar krijgen ze mij niet zomaar aan omdat de bijwerkingen erger zijn dan de kwaal.
De neuro had nog nooit van LDN gehoord maar heeft 4 weken de tijd gekregen om wat meer kennis op te doen over dit middel en ik ben benieuwd of hij het mij voor wil schrijven. Mocht hij dat niet willen dan kan ik altijd nog naar de huisarts maar anders heb ik kanalen gevonden waar ik het middel zelf vanuit Amerika kan halen dus ik zit vooralsnog niet in de war dat ik er niet aan kan komen.
Eindelijk dus een beetje aktie in de tent! Ik ben d'r blij mee!! 
- Diversen - 28 reacties -
19 Oktober 07 - 08:30A snake!
Altijd grappig om andere mensen te zien schrikken!
- Humor - Bizar - 19 reacties -
18 Oktober 07 - 08:30Pfffff...
Nog niet zo lang geleden had ik het over het hoestvirusje wat hier heerste en ik dacht dat ik dat een beetje te boven was gekomen maar inmiddels is het hoesten verruild door snotteren en beginnen we weer van voren af aan!
Nu viert Steph vanavond haar verjaardag voor familie en morgen voor vrienden (omdat ze de 24ste -als ze echt jarig is- aan de Turkse Riviera zit de mazzelaar) dus echt uitzieken is er nog even niet bij!
Gewapend met mijn kleenex balsam gaan we de verjaardagstrijd dus maar aan!
- Diversen - 24 reacties -
16 Oktober 07 - 08:30De nozem en de non
Ik kwam van het weekend dit filmpje tegen en werd er wel een beetje vrolijk van!
Erik van Muiswinkel is een best ventje die aardig wat stemmetjes kent. De ene kan die beter dan de ander maar het blijft leuk om al die stemmetjes in dit nummer te horen!
Erik van Muiswinkel is een best ventje die aardig wat stemmetjes kent. De ene kan die beter dan de ander maar het blijft leuk om al die stemmetjes in dit nummer te horen!
- Filmpje, Humor - Bizar, Muziek - 23 reacties -
15 Oktober 07 - 08:30Blog action day
In het kader van de blogactionday wat deze keer over het milieu gaat, hier dus een logje over energieverbruik.
Eigenlijk zouden we deze dag allemaal de computer uit moeten laten en eens proberen om zo min mogelijk energie te gebruiken.
Dus starten met een koude douche (brrrr), verwarming uit dus truien aan, licht vervangen door kaarsjes, radio uit/cd speler uit, niet even een stokbroodje bakken in de oven maar gewoon een boterhammetje uit het broodblik, sinasappels persen met het handje, geen onnodig waterverbruik op het toilet, niet even snel iets opwarmen met de magnetron, wassen met de hand en drogen in de wind, stofzuigen dmv stoffer en blik, auto laten staan, telefoon en mobiel uit, geen TV maar gewoon ouderwets een potje dammen of mens erger je nieten enz., en lekker vroeg naar bed.
De gedachte is mooi maar ziet er toch minder aanlokkelijk uit!
Iedereen gebruikt een flinke hoeveelheid energie zonder dat je er bij stil staat. We zijn megaatje verwend met alle luxe om ons heen en nemen het tot ons als vanzelfsprekend. Maar zo vanzelfsprekend is het niet! Er zijn massa's mensen op de wereld die niet al die luxe hebben en toch ook gewoon hun leven leiden. De bodems van de energiebronnen van de aarde zijn in zicht dus bewust omgaan met energie is een must geworden.
Als onze knip het toeliet dan hadden wij allang zonnepanelen op het dak, een regenwater-opvang-bassin voor het toilet en een windmolentje of twee in de tuin. Eigenlijk zouden deze apparaten zo goedkoop moeten zijn, dat iedereen zijn eigen energie kon opwekken en de overtollige energie terug kon schenken aan het net.
Wie weet dat we het ooit nog eens voor elkaar krijgen om volledig selfsupporting op energie gebied te zijn.
- Diversen - 27 reacties -
14 Oktober 07 - 12:59Schrijver
Voorlopig dus even stoppen met het publiceren van gedichten. Misschien ga ik op termijn nog wel wat nieuwe gedichtjes schrijven. Ter voorbereiding op een nieuwe rubriek: "Niet gebonden maar genaaid" hieronder wat spreuken voor de rubriek: "Ik weet niet beter". Daar ga ik wel nog even mee door. Maar vanaf volgende week dus de eerste publicatie van het korte verhaal. Ik ga proberen er een feuilleton van te maken zodat jullie het verhaal in delen krijgen voorgeschoteld.
Mijn pen is mijn wapen
Mijn gedachten mijn kracht
Geld mijn probleem
Een schrijver is een verzamelaar van zinnen.
Het verschil tussen literatuur en lectuur is even groot als het
verschil tussen een schilderij en een foto van dat schilderij.
Een schrijver geeft vorm aan de inhoud.
Mijn gedachten mijn kracht
Geld mijn probleem
Een schrijver is een verzamelaar van zinnen.
Het verschil tussen literatuur en lectuur is even groot als het
verschil tussen een schilderij en een foto van dat schilderij.
Een schrijver geeft vorm aan de inhoud.
Groetjes,
Jan
Jan Cammeraat
Ik weet niet beter (1978 - 1988)
Ik weet niet beter (1978 - 1988)
13 Oktober 07 - 08:30Verbazingwekkend!
Ik kreeg onderstaande foto's doorgestuurd (van Cat) en vond het wel heel bijzonder om te zien!
De foto's zijn geschoten door Norbert Rosing (fotograaf) in Canada aan het Hudsonmeer
Hij werd verrast door een bezoek van een ijsbeer en vreesde voor zijn huskies.
Maar zijn angst was ongegrond...
want de ijsbeer kwam niet...
om zijn honger te stillen...
maar om te spelen met de huskies!
Fantastisch toch!?
De moraal van dit verhaal: Niet alles is wat het lijkt en zelfs roofdieren kunnen lief zijn!
(klikken op de foto's voor een groter formaat)
- Diversen - 26 reacties -
11 Oktober 07 - 08:30Er zijn...
... mannen bij die toch heel best kunnen bewegen!
- Humor - Bizar - 19 reacties -
10 Oktober 07 - 08:30't Valt nog niet mee...
... voor onze jongens in Afghanistan!
(Anatomisch niet helemaal in orde maar dat is een kleinigheidje)
- Humor - Bizar - 23 reacties -
09 Oktober 07 - 08:30Logrondje
Ik log graag en even graag kom ik bij jullie langs om een reactie te geven op jullie logjes. Nu ben ik per dag denk ik minimaal zo'n twee uur kwijt met het maken van mijn logrondje. Ik ben altijd geinteresseerd in wat een ander nu weer op zijn logje heeft geplaatst en ik zal altijd een reactie plaatsen die gerelateerd is aan het logje. Ik vind het zelf nl. helemaal niets als mensen een 'fijne dag' reactie plaatsen of hetzelfde op elk logje, zonder verder iets over het geplaatste logje te zeggen. Ik ben dus echt blij met jullie!
Nu had ik van het weekend een reactie achtergelaten bij iemand waarin ik eerlijk uitlegde dat ik niet de tijd had om een filmpje te kijken (van 19 minuten) maar voor de rest een logje-gerelateerde reactie gaf. Ik kreeg daar als reactie op terug, dat ik alleen maar mijn link wilde plaatsen en dat vond ik toch knap vervelend omdat ik daar nu juist een hekel aan heb.
Dat bracht me dus aan het denken hoeveel tijd ik gemiddeld per logje besteed aan een reactie. Zeg zo'n 120 minuten gedeeld door 40 logjes = 3 minuten per logje. Da's is niet veel, want in die tijd moet je ook het log nog lezen, maar aan de andere kant vind ik 2 uur ook weer genoeg, en heb ik nog meer leuke en ook minder leuke dingen te doen op een dag!
Hoeveel tijd besteden jullie eigenlijk aan je (dagelijkse) logrondje?
- Diversen - 37 reacties -
07 Oktober 07 - 08:30Totziens?
Vorige week heb ik een spreuk over mijn gelukkige jeugd aan het log toevertrouwd. Wellicht nog een aanvulling hierop: ik ben nu ook gelukkig hoor
Inmiddels ben ik zo'n beetje door mijn voorraad gedichtjes heen. Ben nu aan het broeden op een andere rubriek. Ik zou wellicht een feuilleton kunnen publiceren. In 1990 heb ik namelik een kort verhaal geschreven met als titel: Niet gebonden maar genaaid. In feite ben ik toen gestopt met het schrijven van gedichten. Iemand geïnteresseerd?
Hieronder de laatste gedichtjes die ik hier uit mijn dichtbundel Dichtjes bijelkaar publiceer. Zal aan Belinda vragen of ze de tijd heeft om er een bundeltje van te maken!
Hoog bejaarde vrouw
gedachteloos mijmerend
haar schommelstoel kraakt.
Een boterbloem bloeit,
niet het doel van haar bestaan.
Een bijkomstigheid.
Een sombere wilg.
De zomer fleurt haar niet op.
Treurig als zij is.
Prettige zondag
gedachteloos mijmerend
haar schommelstoel kraakt.
Een boterbloem bloeit,
niet het doel van haar bestaan.
Een bijkomstigheid.
Een sombere wilg.
De zomer fleurt haar niet op.
Treurig als zij is.
Prettige zondag
Jan Cammeraat
Dichtjes bij elkaar (1978 - 1988)
Dichtjes bij elkaar (1978 - 1988)
06 Oktober 07 - 08:30Hyves
Jaja ook hier een logje over Hyves!
Ik heb hem al bijna 2 jaar (door mijn dochters die helemaal into Hyves zijn). Tot een paar weken terug nooit wat mee gedaan maar het Hyves virus is nu ook hier aangeslagen.
Het is gewoon leuk om af en toe een krabbeltje of een tikkie uit te delen hier en daar!
Een aantal van jullie heb ik inmiddels opgesnord maar waarschijnlijk zijn er nog veel meer mensen hier die Hyven!
Hyves jij ook en wil jij mijn hyvesvriendje/vriendinnetje zijn, dan kan je me vinden op belin2.hyves.nl.
Het bloggen blijft voor mij absolute prioriteit maar Hyven is leuk voor erbij!
Dus misschien tot Hyves!
- Diversen - 30 reacties -
05 Oktober 07 - 08:30Wat...
... een praatje aan de bar al niet kan opleveren!
- Humor - Bizar - 22 reacties -
04 Oktober 07 - 08:30Spreuk
Pas als je de moed toont
je weg te gaan,
toont de weg zich aan jou.
02 Oktober 07 - 08:30Je kan niet...
... zeggen dat ze je niet gewaarschuwd hebben!
- Humor - Bizar - 21 reacties -
01 Oktober 07 - 08:30Woodstock 1969
Van het weekend een Woodstock weekendje achter de rug (en ook genoten van F1 en A1 by the way) want het blijft toch bizar wat er toen in 1969 is gebeurd. Zelf was ik net ff te jong (6 jaar) om dit bewust te hebben meegemaakt (ben dus te laat geboren) maar toch heeft Woodstock diepe indruk op me gemaakt.
Gelukkig is er nog heel veel materiaal van terug te vinden en er is zelfs een oscarwinnende documentaire van.
Het begon allemaal simpel omdat een boer zijn land beschikbaar stelde voor een muziekconcert en binnen no-time schreef Woodstock geschiedenis. Er werden zo'n 10 tot 20.000 mensen verwacht, maar er kwamen er meer dan 400.000! Sommige vermoeden dat er zelfs 1 miljoen mensen aanwezig waren. Nog 3 miljoen mensen waren onderweg maar zijn er nooit gekomen! 
Het gebied werd gedurende die 3 dagen tot rampgebied uitgeroepen. Er kon niemand in, er kon niemand uit, er zijn 2 kinderen geboren, er zijn 3 doden gevallen (1 overdosis, 1 slapend overreden door een tractor en 1 blindedarmontsteking dus geen geweld) maar er is bovenal genoten van de muziek. Dat zoveel mensen 3 dagen lang, verstookt van alles, in peace en vree (met een beetje hulp van drugs) met elkaar kunnen surviven is natuurlijk heel bijzonder.
En dan heb ik het nog niet gehad over die waanzinnige muziek. 3 dagen lang werd daar muziek gemaakt door de allergrootste rockbands. Geniet nog even mee van de sfeer en de muziek van toen! Er zal vast wel iets voor je bij zitten!
Crosby Stills Nash - Long time gone
John Sebastian - Younger Generation
Jefferson Airplane - White Rabbit
Joe Cocker - With a little help from my friends
Santana - Soul Sacrifice
Janis Joplin - Try
Jimi Hendrix - Izabella
The Who - See Me Feel Me
----Lekker hè!
Jaja deze mama is duidelijk blijven steken in de sixties!
- Filmpje, Muziek - 27 reacties -